„W głowie się nie mieści – od złości do radości” – program zajęć rozwijających sferę emocjonalną dla oddziału przedszkolnego

„W głowie się nie mieści – od złości do radości” – program autorski zajęć rozwijających inteligencję emocjonalną z elementami uważności dla dzieci w oddziale przedszkolnym

Od września psycholog szkolny Pani dr Karolina Nowak rozpoczęła cykl zajęć dla dzieci z oddziału przedszkolnego "W głowie się nie mieści – od złości do radości”. Program powstał w oparciu o film pt. W głowie się nie mieści. Emocje odgrywają ważną rolę w życiu każdego człowieka. Towarzyszą nam one w różnych sytuacjach, odpowiadają za nasze relacje ze światem zewnętrznym. Różnią się one od emocji dorosłych na różnych obszarach. U dzieci są bardziej intensywne, ich nasilenie jest większe. Dzieci szybciej reagują w danej sytuacji, są bardziej impulsywne i przede wszystkim bezpośrednie. Mają problemy z panowaniem nad emocjami, sposobem ich wyrażania czy radzenia sobie z nimi w sytuacji trudnej i problemowej. Celem zajęć jest rozwijanie inteligencji emocjonalnej. Uświadomienie dzieciom zrozumienia własnych stanów emocjonalnych i uczuć innych, a także ich roli w życiu każdego człowieka.

Psychoedukacja dla rodziców

Pozwól dzieciom przeżywać wszystkie emocje

1. Rozmawiaj o emocjach

Nie bój się pytać: „Co czujesz?”. Zachęcaj dzieci do nazywania i wyrażania tego, co czują – bez oceniania i bagatelizowania.

2. Daj dobry przykład

Dzieci uczą się przez obserwację i naśladowanie, dlatego pokazuj, że dorośli również przeżywają różne emocje i potrafią o nich mówić. Nie ukrywaj smutku, płaczu czy radości.

3. Akceptuj wszystkie uczucia

Nie mów „nie płacz”, „nie złość się”, „nie bój się”. Zamiast tego okaż zrozumienie i wsparcie. Pamiętaj: nie powielaj krzywdzących stereotypów typu „nie bądź baba”, „chłopaki nie płaczą”, „nie bądź miękki”.

4. Ucz radzenia sobie z emocjami

Pomóż dzieciom znaleźć sposoby na wyrażanie uczuć – przez rozmowę, rysowanie, sport czy inne aktywności. Jeśli chcesz, zerknij do zakładki MATERIAŁY – tam znajdziesz zestawy materiałów, które możesz wykorzystać w pracy z dziećmi i młodzieżą (np. zestaw do rozpoznawania emocji).

5. Wspieraj, nie wyręczaj

Nie rozwiązuj wszystkich problemów za dzieci. Pomóż im zrozumieć, co czują i dlaczego, ale pozwól samodzielnie szukać rozwiązań. To buduje odporność psychiczną i poczucie sprawczości.

Pamiętaj: Akceptacja wszystkich emocji – zarówno tych przyjemnych, jak i trudnych – to podstawa zdrowego rozwoju dziecka i nastolatka. Dzięki temu uczy się empatii, samoświadomości i lepiej radzą sobie z wyzwaniami dorosłego życia.

Praktyczne wskazówki dla rodziców i nauczycieli:

·Stwórz „kącik emocji” w domu lub klasie – miejsce, gdzie można narysować, napisać lub opowiedzieć, co się czuje.

·Korzystaj z książek i filmów – bajki są świetnym pretekstem do rozmów o emocjach.

·Wprowadź „emocjonalne check-iny” – krótkie rozmowy na początku lub pod koniec dnia o tym, jak się czujemy.

·Nie bój się trudnych tematów – rozmawiajcie o stracie, lęku, złości. To naturalne uczucia, które każdy przeżywa.

·Doceniaj szczerość – pochwal dziecko, gdy odważy się powiedzieć o swoich emocjach.

Pozdrawiam - Twój psycholog dr Karolina Nowak